ประเทศเกาหลีใต้ (South Korea)
- Flag of South Korea
คำขวัญของประเทศ : Broadly bring benefit to humanity
เพลงชาติ : เอกุกกา
เมืองหลวง(และเมืองใหญ่สุด) :โซล
ภาษาราชการ : ภาษาเกาหลี
รัฐบาล : ประชาธิปไตยระบบประธานาธิบดี
ประชากร (สำรวจปี2550) : ประมาณ 49,024,737 (อันดับที่ 25)
สกุลเงิน : วอน(KRW)
รหัสโทรศัพท์ :+82
- ตราแผ่นดินของเกาหลีใต้ Coat of arms of South Korea
สาธารณรัฐเกาหลี (Republic of Korea) หรือ เกาหลีใต้ (South Korea) เป็นประเทศในเอเชียตะวันออก มีพื้นที่ครอบคลุมส่วนใต้ของคาบสมุทรเกาหลี พรมแดนทางเหนือติดกับประเทศเกาหลีเหนือ มีประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้โดยมีทะเลญี่ปุ่นและช่องแคบเกาหลีกั้นไว้
ในภาษาเกาหลีอ่านชื่อประเทศว่า แดฮัน มินกุก โดยเรียกสั้น ๆ ว่า ฮันกุก ที่หมายถึงคนชาวฮั่นหรือคนเกาหลี
และบางครั้งจะใช้ชื่อว่า นัมฮัน ที่หมายถึง ชาวฮั่นทางใต้ ส่วนชาวเกาหลีเหนือจะเรียกเกาหลีใต้ว่า นัมโชซอน ที่หมายถึง โชซอนใต้
ประวัติศาสตร์
ในประวัติศาสตร์เกาหลี แบ่งเป็นราชอาณาจักรทั้งสาม คืออาณาจักรโกคูรยอ อาณาจักรแพกเจ และอาณาจักรชิลลา ซึ่งปกครองคาบสมุทรเกาหลีและบางส่วนของจีน ตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาลถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7 ในช่วงหนึ่งศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช คาบสมุทรเกาหลีทั้งหมด และดินแดนส่วนใหญ่ของประเทศจีนอยู่ภายใต้การปกครองของสามอาณาจักร
ราชวงศ์ลี เป็นราชวงศ์สุดท้ายของเกาหลี หลังจากสิ้นสุดรัชสมัยของพระจักรพรรดิซุนจง เกาหลีก็ได้ถูกปกครองโดยญี่ปุ่นในปีพ.ศ. 2453 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศเกาหลีต้องแยกเป็นสองประเทศตามข้อตกลงพอตสดัม (Potsdam) ในปี พ.ศ. 2488 โดยใช้เส้นขนาน 38 และเกาหลีใต้ อยู่ในการดูแลโดยสหรัฐอเมริกา ต่อมาจะต้องผ่านพ้นวิกฤติเศรษฐกิจ หลังจากอยู่ภายใต้การดูแล ของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ โดยเน้นในเศรษฐกิจเป็นสากลยิ่งขึ้น ยุติการเข้าแทรกแซงของรัฐบาลในธุรกิจเอกชน
และให้ความยุติธรรมต่อภาคเอกชนทุกแห่ง และเร่งสร้างความร่วมมือระหว่างเกาหลีเหนือ และเกาหลีใต้ให้อยู่ร่วมอย่างสันติ
การเมืองการปกครอง
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2491 คาบสมุทรเกาหลีถูกแบ่งเป็นสองส่วน โดยเส้นละติจูดที่ 38
องศาเหนือ (มักเรียกว่าเส้นขนาน 38) โดยสหภาพโซเวียตดูแลเกาหลีเหนือมีการปกครองระบอบสังคมนิยม
ส่วนสหรัฐอเมริกาดูแลเกาหลีใต้มีการปกครองระบอบประชาธิปไตย
สาธารณรัฐเกาหลี (เกาหลีใต้) ปกครองในระบอบประชาธิปไตย ประมุขของประเทศ คือ ประธานาธิบดี
ซึ่งได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนให้เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร มีนายกรัฐมนตรี ซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีผ่านความเห็นชอบจากรัฐสภา ..รัฐสภาเป็นองค์กรนิติบัญญัติ และศาลทำหน้าที่ทางตุลาการ ทั้งนี้ เกาหลีใต้มีการแบ่งเขตการปกครองเป็น 9 จังหวัด และ 6 เขตการปกครอง (โซล ปูซาน
อินชอน แตกู กวางจู แตชอน)
การฟื้นฟูสถาบันจักรพรรดิ
สาธารณรัฐเกาหลี (เกาหลีใต้) ได้ประกาศฟื้นฟูสถาบันจักรพรรดิอีกครั้งใน พ.ศ. 2549 จากการขึ้นครองราชย์ของเจ้าหญิงเฮวอน (ลี เฮวอน) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีเฮวอนแห่งเกาหลี เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ.
2549 โดยมีพระฐานะเป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาชนแต่ไม่ได้มีสถานะเป็นประมุขของประเทศ
เนื่องจากประเทศเกาหลีใต้ในปัจจุบัน ปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐซึ่งมีประธานาธิบดีเป็นประมุข
สมเด็จพระจักรพรรดินีจึงมีหน้าที่เพียงทรงเป็นเป็นประธานในพิธีที่สำคัญหรือพิธีทางศาสนา ไม่ได้ทรงเป็นประมุขหรือสัญลักษณ์ของประเทศแต่อย่างใด
ประเทศเกาหลีมีสมเด็จพระจักรพรรดิเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวเกาหลี มาตั้งแต่ช่วงเป็นประเทศในอารักขาของจักรวรรดิญี่ปุ่น จนกระทั่งการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระจักรพรรดิโฮอุนแห่งเกาหลี (เจ้าชายกู)
สมเด็จพระจักรพรรดิของเกาหลีพระองค์ก่อนและไม่มีผู้สืบราชสันตติวงศ์ ส่งผลให้ราชวงศ์ลีสิ้นสุดในปี พ.ศ. 2548 แต่ก็ถูกฟื้นฟูอีกครั้งจากการขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดินีเฮวอน
สมเด็จพระจักรพรรดินีเฮวอน ทรงเป็นประมุขลำดับที่ 5 ของราชวงศ์ลี (ราชตระกูลในสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเกาหลี) โดยพระนางทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายกัง พระราชโอรสพระองค์ที่ 5
ในสมเด็จพระจักรพรรดิควางมูแห่งจักรวรรดิเกาหลี (พระเจ้าโกจง) ทั้งนี้สมเด็จพระจักรพรรดินีเฮวอน
ทรงรอเวลาที่จะหวนคืนกลับสู่พระราชบัลลังก์ในอนาคต และปัจจุบัน สาธารณรัฐเกาหลีมีแนวคิดที่จะฟื้นฟูสถาบันจักรพรรดิขึ้นมาอีกครั้ง โดยสำนักโพลในประเทศเกาหลีใต้ได้ทำการสำรวจความคิดเห็นของประชาชนทั่วไป พบว่า ร้อยละ 54.4 สนับสนุนให้มีการฟื้นฟูสถาบันจักรพรรดิในประเทศเกาหลีใต้โดยให้เป็นสัญลักษณ์ของประเทศ แต่คาดว่าจะต้องมีการรวมชาติเกาหลีภายใต้การปกครองของเกาหลีใต้เสียก่อน
การแบ่งเขตการปกครอง
ประเทศเกาหลีใต้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 จังหวัด (provinces) 1 จังหวัดปกครองตนเองพิเศษ (special autonomous province) 6 มหานคร (metropolitan cities) และ 1 นครพิเศษ (special
city)
นครพิเศษ
โซล/ซออุล (Seoul Teukbyeolsi: โซล ทึกบยอลชี)
มหานคร
2. ปูซาน/พูซาน (Busan Gwangyeoksi: พูซาน กวางยอกชี)
3. แทกู (Daegu Gwangyeoksi: แทกู กวางยอกชิ)
4. อินชอน (Incheon Gwangyeoksi: อินชอน กวางยอกชิ)
5. กวางจ/ควางจู (Gwangju Gwangyeoksi: ควางจู กวางยอกชิ)
6. แทจอน (Daejeon Gwangyeoksi: แทจอน กวางยอกชิ)
7. อุลซาน (Ulsan Gwangyeoksi: อุลซาน กวางยอกชิ)
จังหวัด
คยองกี (Gyeonggi-do: คยองกี-โด)
คังวอน (Gangwon-do: คังวอน-โด)
คยองซาบุก (Gyeongsangbuk-do: คยองซาบุกโด)
คยองซานัม (Gyeongsangnam-do: คยองซานัม-โด)
ชอลลานัม (Jeollanam-do:ชอลลานัม-โด)
ชอลลาบุก (Jeollabuk-do: ชอลลาบุก-โด)
ชุงชองบุก (Chungcheongbuk-do: ชุงชองบุกโด)
ชุงชองนัม (Chungcheongnam-do: ชุงชองนัม-โด)
เชจู (Jeju:เชจู)
ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ที่ ละติจูด 33-39 องศาเหนือ ลองจิจูดที่ 125-131 องศาตะวันออก 70% ของประเทศเป็นภูเขา
เศรษฐกิจ
เป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ ที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างก้าวกระโดด เป็นประเทศกำลังพัฒนาขั้นสูง
การประมง : ผลผลิตทางการประมงของเกาหลีใต้มีเหลือใช้ในประเทศ จนสามารถส่งเป็นสนค้าส่งออกที่สำคัญอย่างหนึ่ง เกาหลีใต้สามารถจับปลาได้เป็นอันดับ 10 ของโลก (ไทยเป็นอันดับ 9 สถิติปี พ.ศ. 2535)
การทำเหมืองแร่ : เกาหลีใต้ขาดแคลนถ่านหิน และน้ำมันปิโตเลียม แต่มีแร่ธาตุอื่นๆอีกหลายชนิด ได้แก่ แกรไฟต์ ดินเกาลิน และทังสเตน
อุตสาหกรรม : อุตสาหกรรมในเกาหลีใต้ส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมเบา ผลผลิตทางอุตสาหกรรมที่สำคัญได้แก่ เครื่องใช้ไฟฟ้า สิ่งทอ รถยนต์ ปิโตรเคมี และเรือเดินสมุทร
ประชากร
เชื้อชาติ : ประเทศเกาหลีแทบจะไม่มีชนชาติอื่นนอกจากคนเกาหลีเอง แต่ก็มีชาวจีนประมาณ 3
หมื่นคน ซึ่งอยู่ตามเขตเมืองหลวงมาช้านานแล้ว และยังมีชาวฟิลิปปินส์อีก 72,000 คน
ศาสนา : ชาวเกาหลีใต้ไม่มีศาสนาประมาณ 46 % ศาสนาคริสต์ 26 % ศาสนาพุทธ 26 % ลัทธิขงจื๊อ 1 % ศาสนาชอนโดเกียว ศาสนาอิสลาม และอื่นๆ 1 %
วัฒนธรรม
ศิลปะเกาหลี
มีลักษณะเด่นหลายประการ ที่ทำให้เกิดแบบของตัวเอง ศิลปะเกาหลียกย่องธรรมชาติ
และการใช้สีอ่อนและเรียบก็ปรากฏอยู่เสมอในภาพเขียนและเครื่องปั้นแบบเกาหลี
นอกจากนี้ยังมีงานหัตธรรมพื้นบ้าน ที่สืบทอดกันมาหลายร้อยปี งานไม้และเครื่องเขิน ของเกาหลีเป็นที่รู้จักกันดี โดยเน้นการออกแบบที่เพื่อประโยชน์ใช้สอย และความเรียบง่ายสิ่งสะดุดตา ในงานไม้เกาหลีคือศิลปะการประดับมุก งานหัตกรรมโลหะทำด้วยทองทำด้วยสำริด ทางด้านพระพุทธศาสนามีการสร้างพระพุทธรูปสำริด ระฆังวัดที่หล่อด้วยสำริด เอกลักษณ์ของระฆัง เกาหลีคือรูปร่างการออกแบบและเสียง
ศิลปะเครื่องปั้นดินเผาเกาหลีเป็นประเทศที่เป็นที่ยอมรับในการพัฒนาศิลปะด้านนี้และเครื่องปั้นดินเผาที่มี
ชื่อเสียงคือ ศิลาดล เป็นเครื่องเคลือบที่มีความสดใสฝีมือประณีตนิยมเคลือบด้วยสีขาวซึ่งพัฒนาให้สวยงามในยุคโกเรียว เพื่อการอนุรักษ์สิ่งดีงามตั้งแต่อตีด ทางการเกาหลีได้จัดตั้งโครงการสมบัติประจำชาติเกาหลีใต้ขึ้น
เครื่องแต่งกายประจำชาติของเกาหลี
ชาวเกาหลีมีชุดประจำชาติตั้งแต่สมัยโบราณ เรียกว่า ฮันบก (ฮันหมายถึงชาวเกาหลี บกหมายถึงชุด
รวมกันหมายถึงชุดของชาวเกาหลี) ฮันบกทั้งของผู้หญิงและผู้ชายมีลักษณะหลวมๆเพื่อความสะดวกสบายและคล่องแคล่วไม่ใช้กระดุมหรือขอแต่จะใช้ผ้าผูกไว้แทน ชุดของผู้ชาย ข้างล่างประกอบด้วย “ปันซือ” แต่สมัยใหม่เรียกว่า “แพนที” ซึ่งหมายถึงกางเกงใน ชั้นนอกสวม “บาจี”
เป็นกางเกงขายาวหลวมๆรวบปลายขาไว้ด้วย “แทมิน”
เป็นแถบผ้าใช้มัดขากางเกง”บันโซเม” เป็นเสื้อรัดรูปแขนสั้นไว้ข้างใน
เสื้อนอกเรียกว่า “จอโกลี” เป็นเสื้อแขนยาวไม่มีปกไม่มีกระเป๋า
ชุดของผู้หญิง ประกอบด้วย “แพนที” หรือกระโปงที่อยู่ข้างใน ข้างบนใช้
“ซ็อกชีมา” เป็นแถบผ้าขนาดใหญ่ ใช้มัดทรวงอกไว้แทนเสื้อยกทรง
ข้างนอกสวม “ชีมา” เป็นกระโปรงยาวกรอมเท้า สวมเสื้อ “จอโกรี”
เป็นเสื้อนอกแขนยาว ฮันบกเป็นภาพรวมศิลปะของเกาหลีที่สามารถพบเห็นได้ตามท้องถนนของเกาหลี
ราวกับถนนสายแฟชั่นของปารีส ฮันบกชุดแต่งกายประจำชาติของเกาหลีทำจากผ้าสีสัน สดใส
เนื้อผ้าจะขึ้นอยู่กับโอกาสและวัยของผู้ใส่ เด็กหญิงหรือหญิงสาวจะสวมกระโปรง
สีแดงเสื้อสีเหลืองจะเปลี่ยนเป็นกระโปรงสีแดง เสื้อสีเขียวเมื่อแต่งงานแล้วส่วน
หญิงสูงอายุอาจเลือกสีสันต่างๆที่สดใส และเลือกใช้เนื้อผ้าได้หลากหลาย
ปัจจุบันชุดแต่งกายวัฒนธรรมเดิมจะใช้เฉพาะโอกาสพิเศษเท่านั้น
แต่ตามถนนหนทาง และรถไฟใต้ดินจะยังคงเห็นผู้คนสวมใส่กันอยู่บ้าง
โดยเฉพาะผู้สูงอายุยังคงสวมใส่ชุดฮันบกอยู่
ที่มา วิกกิพีเดีย
ข่าวเกาหลีที่เกี่ยวข้อง
